Bilimin, özelikle tıp biliminin son iki yüzyıldır kaydettiği ilerleme büyük ölçüde deneysel çalışmalara dayanmaktadır. Bunun öncesinde bilim bilgi edinmek için esas olarak ampirizme, yani salt gözleme dayanıyordu.
Ancak, 19. yüzyılda bilimciler saf ampirizmin sınırlığı ve yanıltıcılığını fark ederek, giderek deneylere daha çok yöneldiler. Deney yönteminde, bilimci bir değişim oluşturur. Müdahalede bulunur, sonucu gözler sonra da aynı işlemi birçok kez yineler. Deney bu müdahaleyle ve onsuz defalarca tekrarlanır. Sonuç hep aynı çıkarsa, o zaman bu sonuca o müdahalenin neden olduğu kanıtlanmış olur. Bu tür deneyler ya da kontrollü klinik denemekler bilimcinin seçilmiş bir müdahalenin doğrudan etkilerini görmesini sağlar. Aynı zamanda ön yargı olasılığını, yani sonuçlara ve bu sonuçlarla ilgili yorumlara etki edebilecek öznel etmenleri de azaltır.
Modern tıp kontrollü klinik denemeler sayesinde çok daha fazla bilimsel temele dayanır hale gelmiştir. Özenli gözlem araştırmalara hangi müdahalelerin incelenmesi gerektiğini belirlerken herhangi bir müdahalenin işlevi olup olmadığını kesin bir şekilde ortaya çıkarmak için klinik denemeye gerek duyulmaktadır. Lida zayıflama hapı İyi gözlem araştırmalarından çıkan sonuçların sonraki klinik denemeye gerek duyulmaktadır. İyi gözlem araştırmalarında çıkan sonuçların sonraki klinik denemelerle kanıtlanması sık rastlanan bir durumdur. Ne ki, bu kuralın klinik denelerin taşıdığı rolün ne denli kritik olduğunu ortaya koyan yeterince istisnası da vardır. Gözlem araştırmalarını ve klinik denemeleri daha ayrıntılı inceleyelim.